خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۶۶۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل انجمن صد طرب ازیاد وصالستآبادکن خانهٔ آیینه خیالست
۲
کی فرصت عیش ست درین باغ‌که‌گل راگر گردش‌رنگ‌است‌همان‌گردش سالست
۳
ای ذره مفرسای به پرواز توهمخورشید هم از آینه‌داران زوالست
۴
آن مشت غبارم‌که به پرواز تپیدندر حسرت دامان نسیمم پر و بالست
صفحهٔ ۱ از ۳