خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۶۶۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
با کمال بینقابی پردهدارم شیونستهمچو درد از دل برون جوشیدنم پیراهنست
۲
سجده ریزی دانه را آرایش نشو ونماستدرطریق سرکشها خاکگشتن هم فنست
۳
عافیتگمکردهٔ تا چند خواهی تاختنهوش اگرداری دماغ جستجویت رهزنست
۴
رهنورد عجز را سعی قدم درکار نیستشمع را سیرگریبان نیز از خود رفتنست
صفحهٔ ۱ از ۳