خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۷۱۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خودنماییها کثافت جوهریستشیشه تا در سنگ می‌باشد پریست
۲
اعتبار اینجا ندارد عافیتشمع سرتاپاش پامال سریست
۳
سروگل ناکرده آزادی مخواهاین ثمر وقف بهار بی‌بریست
۴
پنبه نه درگوش و، واکش بی‌خللخانهٔ آسودگی قفلش گری ست
صفحهٔ ۱ از ۴