شعر را زندگی کن
خلوتی با مولانا

غزل شمارهٔ ۱۵۵۷

غزلیات

❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧
❦
۱
یا رب توبه چرا شکستموز لقمه دهان چرا نبستم
۲
گر وسوسه کرد گرد پیچمدر پیچش او چرا نشستم
۳
آخر دیدم به عقل موضعصد بار و هزار بار رستم
۴
از بندگی خدا ملولمزیرا که به جان گلوپرستم
صفحهٔ ۱ از ۲
در حال بازیابی جای مطالعه…متن شعر در گنجور وزن: مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)
خلوت سه‌گاهسه‌تار · Leyth