خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۷۲۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در پیچوتابِ گیسو تا شانه را عروسیستسیرِ سوادِ زنجیر دیوانه را عروسیست
۲
بیگریه نیست ممکن تعمیر حسرت دلتا سیل میخرامد ویرانه را عروسیست
۳
دریا گُهرفروشست از آرمیدن موجگر آرزو بمیرد فرزانه را عروسیست
۴
عیش و نشاطِ امکان موقوفِ غفلت ماستتا ما سیاهمستیم میخانه را عروسیست
صفحهٔ ۱ از ۳