خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۷۱۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به زخم هستی اگر شرم بخیه پردازیستعرقکن ای شررکاغذ آنچه غمازیست
۲
بهفرصت نفسی چندصحبت است اینجاتأملیکه درین بزم باکه دمسازیست
۳
نه دیگذشت و نه فردا به پیش میآیدتجدد من و ما تا قیامت آغازیست
۴
به غیر ساختگی نیست نقش عالم رنگشکست نیز در اینکارخانه پردازیست
صفحهٔ ۱ از ۲