خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۷۲۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل را به خیال خط او سیر فرنگیستاین آینه صاحب‌نظر از سرمهٔ زنگیست
۲
غافل مشو از سیر تماشاگه داغمهر برگ گلی زین چمن آیینهٔ زنگیست
۳
در گلخن وحشتکدهٔ فرصت امکاندودی، شرری چند شتابی و درنگیست
۴
چون بشکند این ساز، چه خشم و چه مدارازیر و بم تار نفست صلحی و جنگیست
صفحهٔ ۱ از ۳