خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۷۳۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زندگی شوخی کمین رمیستفرصت گیر و دار صبحدمیست
۲
بسکه تنگ است عرصهٔ امکانچون نگه هرطرف روی قدمیست
۳
پوست بر تن دربدن ممسکهمچو ماهی جدایی درمیست
۴
عجز خوش استقامتی داردبار نُه آسمان به دوش خمیست
صفحهٔ ۱ از ۳