شعر را زندگی کن
خلوتی با مولانا

غزل شمارهٔ ۱۵۶۳

غزلیات

❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧
❦
۱
من اشتر مست شهریارمآن خایم کز گلو برآرم
۲
چون گلبن روی اوست خویماشکوفه من بود نثارم
۳
چون بحر اگر ترش کنم روپرگوهر و در بود کنارم
۴
گر یار وصال ما نجویدبا عشق وصال یار غارم
صفحهٔ ۱ از ۲
در حال بازیابی جای مطالعه…متن شعر در گنجور وزن: مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)
خلوت سه‌گاهسه‌تار · Leyth