خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۸۰۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
یک شبم در دل نسیم یاد آن گیسو گذشتعمر در آشفتگی چون سر به زیر مو گذشت
۲
شوخی اندیشهٔ لیلی درین وادی بلاستبر سر مجنون قیامت از رم آهوگذشت
۳
هیچ کافَر را عذاب مرگ مشتاقان مبادکز وداع خویش باید از خیال او گذشت
۴
ای دل از جور محبت تا توانی دم مزنناله بی‌درد است خواهد از سر آن کو گذشت
صفحهٔ ۱ از ۳