خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۵۶۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا با تو قرین شده‌ست جانمهر جا که روم به گلستانم
۲
تا صورت تو قرین دل شدبر خاک نیم بر آسمانم
۳
گر سایه من در این جهان استغم نیست که من در آن جهانم
۴
من عاریه‌ام در آن که خوش نیستچیزی که بدان خوشم من آنم
صفحهٔ ۱ از ۳