خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۸۳۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
همت من از نشان جاه چون ناوک گذشتزین نگین نامم نگاهی بود کز عینک گذشت
۲
طبع دون کاش از نشاط دهر گردد منفعلنیست بر عصمت حرج گر لولی از تنبک گذشت
۳
همتی می‌باید اسباب تعلق هیچ نیستبرنمی‌آید دو عالم با جنون یک گذشت
۴
در مزاج خاک این وادی قیامت کشته‌اندپای ما مجروح و باید از تل آهک گذشت
صفحهٔ ۱ از ۳