خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۸۴۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به فکر دل لبم از ربط قیل و قال‌گذشتچسان نفس‌کشم آیینه در خیال گذشت
۲
کجاست‌تاب ز خودرفتنی‌که‌چون یاقوتبه عرض‌گردش رنگم هزار سال‌گذشت
۳
بهار یأس ز سامان بی‌نیازیهاچه مایه داشت‌که بالیدن از نهال‌گذشت
۴
خمی به دوش ادب بند وسیر عزت‌کنز آسمان به همین نردبان هلال‌گذشت
صفحهٔ ۱ از ۳