خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۸۵۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز آتش رخسار که ساغر گرفتخانهٔ آیینه چو من درگرفت
۲
کو پر و بالیکه به آنکو رسدنامه گرفتم که کبوتر گرفت
۳
عشق، وفا میطلبد، چاره چیستبار دل از دل نتوان برگرفت
۴
نی چقدر رغبت طفلانه داشتبال و پر ناله به شکر گرفت
صفحهٔ ۱ از ۳