خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۸۵۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ازین بساط‌کسی داغ آرمیدن رفتکه با وجود نفس غافل ازتپیدن رفت
۲
درین چمن سرتسلیم آفتیم همهگلی‌که برق خزانش‌نزد به چید‌ن رفت
۳
ز بس‌گد‌از تمنا به دل‌گره کردیمنفس چو اشک به دریوزهٔ چکیدن رفت
۴
کباب غیرت آن رهروم‌که همچوثمربه پا شکستگی رنگ تا رسیدن رفت
صفحهٔ ۱ از ۳