خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۸۹۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به عبرت آب شو ای غافل از خمیدن موجکه خودسری چقدر گشته بار گردن موج
۲
درین محیط که دارد اقامت‌آراییکشیده است هجوم شکست دامن موج
۳
عنان زچنگ هوس واستان‌که بررخ بحرهواست باعث شمشیر برکشیدن موج
۴
به عجز ساز و طرب کن که در محیط نیازشکستگی‌ست لباس حریر بر تن موج
صفحهٔ ۱ از ۴