خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۸۹۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از بس‌که خورده‌ام به خم زلف یار پیچطومار ناله‌ام همه جا رفته مارپیچ
۲
زال فلک طلسم امل خیز هستی‌امبسته است چون کلاوه به چندین هزار پیچ
۳
ای غافل از خجالت صیادی هوسرو عنکبوت‌وار هوا را به تار پیچ
۴
پیش ازتو ذوق جانکنیی داشت‌کوهکنچندی تو هم چو ناله درین کوهسار پیچ
صفحهٔ ۱ از ۳