خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۹۱۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا عرق،گلبرگ حسنت یک دوشبنم آب دادخانهٔ خورشید رخت ناز بر سیلاب داد
۲
کس به ضبط دل چه پردازد که عرض جلوه اتحیرت آیینه را هم جوهر سیماب داد
۳
در محبت غافل از آداب نتوان زبستنحسن گوش حلقه‌های زلف را هم تاب داد
۴
نرگس مست بتان را وانکرد از خواب نازآنکه عاشق را چو شبنم دیده بیخواب داد
صفحهٔ ۱ از ۳