خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۹۲۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
داد عشق از بی‌نیازی درس طفلانم به یادسرخط معنی‌ست پیش چشم و می‌خوانم به یاد
۲
شرم بی‌دردی مگر بر جبهه‌ام چیند عرقتا بماند ننگ خشکی‌های مژگانم به یاد
۳
می‌فشارد تنگی این خانه مجنون مراگر نباشد وسعت‌آباد بیابانم به یاد
۴
در فراموشی مگر جمعیتی پیدا کنمورنه چون موی سر مجنون پریشانم به یاد
صفحهٔ ۱ از ۳