خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۹۳۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تو کار خویش کن اینجا تویی در من نمی‌گنجدگریبان عالمی دارد که در دامن نمی‌گنجد
۲
گرفتم نوبهاری پیش خود نشو و نما سرکنبساط‌آرایی ناز تو در گلخن نمی‌گنجد
۳
چو بوی گل وداع کسوت هستی‌ست اظهارتسر مویی اگر بالی به پیراهن نمی‌گنجد
۴
به یکتایی‌ست ربطی تار و پود بی‌نیازی راکه در آغوش چاک اینجا سر سوزن نمی‌گنجد
صفحهٔ ۱ از ۳