خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۹۳۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل اگر محو مدعا گردددرد در کام ما دوا گردد
۲
طعمهٔ درد اگر رسد در کامهرمگس همسر هما گردد
۳
محو اسرار طرهٔ او رارگ گل دام مدعا گردد
۴
گر سگالد وداع سلک هوسگره دل گهرادا گردد
صفحهٔ ۱ از ۳