خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۹۷۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نوبهار است و جهان سیر چمنها داردوضع دیوانهٔ ما نیز تماشا دارد
۲
دل اگر صاف شد از زخم زبان ایمن باشدامن آینه از خار چه پروا دارد
۳
اثر نالهٔ عشاق ز هر ساز مخواهاین نوایی‌ست که در پردهٔ دل جا دارد
۴
ادب عشق اگر مانع شوخی نشودخاک ما مرهم ناسور ثریا دارد
صفحهٔ ۱ از ۳