خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۹۷۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دماغ بلبل ما کی هوای بال و پر داردز اوراق کتاب رنگ گل جزوی به سر دارد
۲
چه‌مکان‌است‌کیرد بهرای شوق از خط خوباننگاه بوالهوس از سرمه هم خاکی به سردارد
۳
چو برگ گل‌کز آسیب نسیمی رنگ می‌بازدتن نازک مزاج او ز بوی‌گل خطر دارد
۴
توان از نرمی دل محرم درد جهان گشتنکه طبع مومیایی از شکستنها خبر دارد
صفحهٔ ۱ از ۳