خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۹۹۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بی‌نمک از نمک غیر توهم داردلب بام است که اظهار تکلم دارد
۲
جای اشک از مژهٔ تیغ حیا جوهر ریختچقدر حسرت زخم تو تبسم دارد
۳
بی‌تو اظهار اثر خجلت معدومی ماستقطرهٔ دور ز دریا چه تلاطم دارد
۴
زاهد از گنبد دستار به خود می‌نازدنکنی عیب که خر فخر به توقم دارد
صفحهٔ ۱ از ۲