خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۹۹۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جنون از بس شکست آبله در هر قدم داردبنای خانهٔ زنجیر ما چون موج نم دارد
۲
به برقم می‌دهد خرمن خیال موج رفتاریکه اعجاز خرامش آب و آتش را به هم دارد
۳
ز لعل خامشت رمز تبسم کیست بشکافدخیالی دست بر چاک گریبان عدم دارد
۴
فضولیهای امید اینقدر جان می‌کند ورنهدل‌الفت‌پرست یاس از شادی چه غم دارد
صفحهٔ ۱ از ۳