خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۹۹۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هوسپیمایی جاهت خمارآلود غم داردرعونت گر نخواهی نقش پا هم جامجم دارد
۲
مزاج آتشینکم نیست چونگل خرمن ما رابه آن برقی که باید سوختخود را رنگ هم دارد
۳
چه نقصان گر کدورت سرخط پیشانی ما شددبیر طالع ما خامهٔ مشکین رقم دارد
۴
دماغآرای وهمیم از حباب ما چه میپرسیشراب محمل ما شیشه بر طاق عدم دارد
صفحهٔ ۱ از ۳