خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۰۲۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خامش‌نفسی خفت گوینده نداردلبهای ز هم واشده جز خنده ندارد
۲
پرواز رسایی که بنازیم به جهدشچون رنگ به غیر از پر برکنده ندارد
۳
خواهی به عدم غوطه زن و خواه به هستیبنباد تو جز غفلت یابنده ندارد
۴
معیارتک و تاز من و ما ز نفس‌گیرجز رفتن ازین مرحله آینده ندارد
صفحهٔ ۱ از ۳