خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۰۲۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نهال زندگی بالیدنی وحشت‌کمین داردنفس‌گر ریشه پیدا می‌کند ننگ از زمین دارد
۲
عدم سرمایه‌ایم از دستگاه ما چه می‌پرسیشرار از نقد هستی یک نگاه واپسین دارد
۳
نمی‌خواهد کسی خود را غبارآلود بی‌دردیاگر ما درد دل داریم زاهد درد دین دارد
۴
فسردن نیست دل را بی تو در کنج گرانجانیکه در هر جزو این سنگ آتش دیگرکمین دارد
صفحهٔ ۱ از ۴