خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۰۳۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از چرخ نه هر ابله و نادانگله داردجای.گله این است که انسان گله دارد
۲
اسباب بر آزادهدلان سخت حجابیستنظاره ز جمعیّت مژگان گله دارد
۳
زنجیر ز دیوانه ندید الفت آراماز وحشت دل طره جانان گله دارد
۴
بر وحشت اشکم تب وتاب مژهبار استاین موج ز پیچ و خم دامان گله دارد
صفحهٔ ۱ از ۳