خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۰۳۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از پنبه اگر آتش سوزان گله دارددیوانه هم از خار بیابان گله دارد
۲
در عالم آسودگی از خویش روانیمموج گهر از چیدن دامان گله دارد
۳
چون اشک عرق‌ریز حجابم چه توان کردمستوری عشق از من عریان‌گله دارد
۴
آیینهٔ دل را ز نفس نیست رهاییدریا عبث از شوخی توفان گله دارد
صفحهٔ ۱ از ۳