خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۵۹۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون ز صورت برتر آمد آفتاب و اخترماز معانی در معانی تا روم من خوشترم
۲
در معانی گم شدستم همچنین شیرینتر استسوی صورت بازنایم در دو عالم ننگرم
۳
در معانی می گدازم تا شوم همرنگ اوزانک معنی همچو آب و من در او چون شکرم
۴
دل نگیرد هیچ کس را از حیات جان خویشمن از این معنی ز صورت یاد نارم لاجرم
صفحهٔ ۱ از ۳