خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۰۴۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تک و پوی نفس از عالم عبرت فنی داردمپرس از بازگشتن قاصد ما رفتنی دارد
۲
تجرد هم دپن محفل خجالت می‌کند سامانجهان تاگفتگو دارد مسیحا سوزنی دارد
۳
ز هرجا سر برون آری قیامت می‌کند توفانهمین‌در پردهٔ خاک‌است اگر کس مامنی دارد
۴
به‌برکن خرقهٔ تسلیم و ازآفات ایمن زیبقدر پهلوی لاغر ضعیفی جوشنی دارد
صفحهٔ ۱ از ۴