خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۰۶۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
پیری‌ام آخر می و پیمانه بردباد سحر شمع ز کاشانه برد
۲
دیده سیاهی ز گل و لاله چیدکوش‌گرانی ز هر افسانه برد
۳
شمع جنون آبله‌پا کرده گمسر به هوا لغزش مستانه برد
۴
کشمکش ازسعی نفس قطع شداره خودآرایی دندانه برد
صفحهٔ ۱ از ۳