خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۰۶۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مکتوب من به هرکه برد باد می‌بردتا یاد کس رسیدنم از یاد می‌برد
۲
پرواز رنگ من اگر آید به امتحانمانی شکست خامه به بهزاد می‌برد
۳
در دیر پا بر آتشم از کعبه سر به سنگدیگر کجایم این دل ناشاد می‌برد
۴
از حرف و صوت جوهر تحقیق رفته گیرآیینه تا نفس زده‌ای باد می‌برد
صفحهٔ ۱ از ۳