خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۵۹۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ایها العشاق آتش گشته چون استاره‌ایملاجرم رقصان همه شب گرد آن مه پاره‌ایم
۲
تا بود خورشید حاضر هست استاره ستیربی‌رخ خورشید ما می دانک ما آواره‌ایم
۳
الصلا ای عاشقان‌هان الصلا این کاریانباده کاری است این جا زانک ما این کاره‌ایم
۴
هر سحر پیغام آن پیغامبر خوبان رسدکالصلا بیچارگان ما عاشقان را چاره‌ایم
صفحهٔ ۱ از ۳