خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۰۹۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عشق مطرب‌زاده‌ای بر ساز و تقوا زور کرددانهٔ تسبیح را زاهد خر طنبور کرد
۲
با همه واماندگی روزی دو آزادی خوش‌ستخانه را نتوان به اندوه تعلق‌گورکرد
۳
زین گلستان صد سحر جوشید و صد شبنم دمیدعبرتم سیر چکیدنهای یک ناسورکرد
۴
بگذر از بی‌صرفه گوییها که ساز انبساطگوشمالی خورد هرگه ناله بی‌دستورکرد
صفحهٔ ۱ از ۳