خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۰۹۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آگاهی از خیال خودم بی‌نیاز کردخود را ندید آینه تا چشم باز کرد
۲
نعل جهان در آتش فکر سلامت استآن شعله آرمید که مشق گداز کرد
۳
چون آه کرد رهگذر ناامیدی‌امهرکس ز پا نشست مرا سرفراز کرد
۴
کو زحمت فراق و کدام انبساط وصلزین جور آنچه کرد به ما امتیاز کرد
صفحهٔ ۱ از ۴