خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۰۹۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عجز طاقت به گرفتاری غم شادم کردیاس بی‌بال و پری از قفس آزادم کرد
۲
کو خم دام تعلق چه کمند اسباباینقدرها به قفس خاطر صیادم کرد
۳
عافیت مزد فراموشی حالم شمریددرد عشقم به تکلف نتوان یادم‌کرد
۴
نوحه‌ای دارم و جان می‌کنم از قامت خمآه ازین تیشه که هم پیشهٔ فرهادم کرد
صفحهٔ ۱ از ۳