خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۱۲۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
غنا مفت هوس‌گر نام آسودن نمی‌گیردغبار دامن‌افشان سحر دامن نمی‌گیرد
۲
فسردن خوشترست از منت شوراندن آتشحنا بوسدکف دستی‌که دست من نمی‌گیرد
۳
دلی دارم ادب پروردهٔ ناموس یکتاییکه از شرم محبت خرده بر دشمن نمی‌گیرد
۴
ز تشویش علایق رسته‌گیر آزادطبعان راعنان آب، دام سعی پرویزن نمی‌گیرد
صفحهٔ ۱ از ۳