خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۱۲۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل به خرسندی اگر ترک هوس می‌گیردکام عشرت ز نشاط همه‌کس می‌گیرد
۲
نیست اقبال چو اسباب ندامت دربارعبرت از بال هما بال مگس می‌گیرد
۳
زندگی شبههٔ هستی‌ست‌که مانند حبابهر که هست آینه‌ای پیش نفس می‌گیرد
۴
بگذر از فکر اقامت که به هر چشم زدنکاروان صورت آواز جرس می‌گیرد
صفحهٔ ۱ از ۳