خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۱۳۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آنکه ما را به جفا سوخته یا می‌سوزدنتوان گفت چرا سوخته یا می‌سوزد
۲
پیش چشمش نکنی حاصل هستی خرمنکه به یک برق ادا سوخته یا می‌سوزد
۳
تاکی ای آینه زحمت‌کش صیقل باشیخانه‌ات برق صفا سوخته یا می‌سوزد
۴
تپشی چند که در بال و پر شعلهٔ ماستذوق پرواز رسا سوخته یا می‌سوزد
صفحهٔ ۱ از ۳