خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۱۳۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل مپرسید چرا سوخته یا می‌سوزدهرچه شد باب وفا سوخته یا می‌سوزد
۲
برق آن جلوه‌گراین است‌که من می‌بینمخانهٔ آینه‌ها سوخته یا می‌سوزد
۳
سوز عشق و دل افسرده زاهد هیهاتاز شرر سنگ کجا سوخته یا می‌سوزد
۴
اثر از نالهٔ ارباب هوس بیزار استبرق تصویر که را سوخته یا می‌سوزد
صفحهٔ ۱ از ۳