خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۵۹۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون بدیدم صبح رویت در زمان برخیستمگرم در کار آمدم موقوف مطرب نیستم
۲
همچو سایه در طوافم گرد نور آفتابگه سجودش می کنم گاهی به سر می ایستم
۳
گه درازم گاه کوته همچو سایه پیش نورجمله فرعونم چو هستم چون نیم موسیستم
۴
من میان اصبعین حکم حقم چون قلمدر کف موسی عصا گاهی و گه افعیستم
صفحهٔ ۱ از ۲