خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۱۵۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سراغت از چمن کبریا که می‌پرسدبه وهم گرد کن آنجا ترا که می‌پرسد
۲
معاملات نفس هر نفس زدن پاکستحساب مدت چون و چرا که می‌پرسد
۳
جهان محاسب خویش است زاهدان معذورخطای ما ز صواب شما که می‌پرسد
۴
کرم قلمرو عفو است رنج یأس مکشبه‌کارخانهٔ شرم از خطا که می‌پرسد
صفحهٔ ۱ از ۴