خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۱۶۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا گرد ما به اوج ثریا نمی‌رسدسعی طلب به آبلهٔ پا نمی‌رسد
۲
توفان ناله‌ایم و تحیر همان بجاستآیینه جوهرت به دل ما نمی‌رسد
۳
عشق ازگداز رنگ هوس آب دادن استبی‌خس نهال شعله به بالا نمی‌رسد
۴
گر فقر و گر غنا مگذر از حضور شوقاین یک نفس خیال به صد جا نمی‌رسد
صفحهٔ ۱ از ۳