خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۱۶۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هرگز به دستگاه نظر پا نمی‌رسدکور عصاپرست به بینا نمی‌رسد
۲
هر طفل غنچه هم سبق درس صبح نیستهر صاحب‌نفس به مسیحا نمی‌رسد
۳
گل خاک گشت و شوخی رنگ حنا نیافتافسوس جبهه‌ای که به آن پا نمی‌رسد
۴
این است اگر حقیقت نیرنگ وعده‌اتماییم و فرصتی که به فردا نمی‌رسد
صفحهٔ ۱ از ۴