خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۱۷۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
صفا داغ کدورت گشت سامان من و ما شدبه سر خاکی فشاند آیینه کاین تمثال پیدا شد
۲
زیارتگاه حسنم کرد فیض محوگردیدنز قید نقش رستم خانهٔ آیینه پیدا شد
۳
ز فکر خود گذشتم مشرب ایجاد جنون گشتمگریبان تأمل صرف دامنگشت صحرا شد
۴
چراغ برق تحقیقی نمیباشد درین وادیسیاهیکرد اینجا گر همه خورشید پیدا شد
صفحهٔ ۱ از ۳