خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۱۷۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چراکس منکر بی‌طاقتیهای درا باشددلی دارد چه مشکل گر به دردی آشنا باشد
۲
دماغ آرزوهایت ندارد جز نفس‌سوزیپرپرواز رنگ و بو اگر باشد هوا باشد
۳
حریص صید مطلب راحت از زحمت نمی‌داندبه چشم دام‌گرد بال مرغان توتیا باشد
۴
ز نان شب دلت گر جمع گردد مفت عشرت دانسحر فرش است در هرجا غبار آسیا باشد
صفحهٔ ۱ از ۳