خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۱۷۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا در آیینهٔ دل راه نفس واباشدکلفت هر دو جهان در گره ما باشد
۲
صبح شبنم ثمر باغچهٔ نیرنگیمخنده وگریهٔ ما از همه اعضا باشد
۳
گامها بسکه تر از موج سراب است اینجانیست بی‌خشکی لب گر همه دریا باشد
۴
جلوه مفت است تودرحق نگه ظلم مکنوهم گو در غم اندیشهٔ فردا باشد
صفحهٔ ۱ از ۴