خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۱۹۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خیال نامد!ری تا کیت خاطرنشین باشدچه‌لازم سر‌نوشتت‌چون نگین زخم جبین باشد
۲
درین وادی به حیرت هم میسر نیست آسودنهمه‌گر خانهٔ آیغغه‌گردی حکم زین باشد
۳
طراوت آرزو داری ز قید جسم بیرون آکه سرسبزی نبیند دانه تا زیر زمین باشد
۴
به خود پیچیدن ما نیست بی‌انداز پروازیکمند موج ما را یکنفس گرداب چین باشد
صفحهٔ ۱ از ۳